Психология... Неліктен ескі естеліктер ұмытылмайды?

Кейде ескі әнді естіп қаламыз. Бір сәтте жылдар бұрынғы бір күн көз алдымызға келеді. Бала кезіміздегі аула, мектептегі достар, алғашқы махаббат, ата-анамыздың дауысы, жазғы демалыс, ауылдың иісі... Бәрі кеше ғана болғандай сезіледі.

Адам өмірінде мыңдаған оқиға болады. Бірақ олардың бәрі бірдей есте сақталмайды. Неліктен кейбір сәттер санамызда мәңгі сақталады? Неліктен ескі естеліктерді ұмыту соншалықты қиын?

Ғалымдардың айтуынша, адамның миы эмоциямен байланысты оқиғаларды ұзақ уақыт сақтайды. Қуаныш, сағыныш, өкініш, бақыт немесе қайғы сияқты күшті сезімдер мидағы ақпараттың тереңірек бекітілуіне әсер етеді. Сондықтан біз күнделікті болған қарапайым оқиғаларды ұмытып қалсақ та, өміріміздегі ерекше сәттерді жылдар бойы есімізде сақтаймыз.

Бір қызығы, адам өткенді сол күйінде еске түсірмейді. Ми әрбір естелікті қайта құрастырады. Сол себепті өткен шақ көбіне бізге шынайы өмірден әлдеқайда әдемі болып көрінеді.

Психологтар мұны «ностальгия» деп атайды. Бұл – өткенге деген сағыныш сезімі. Зерттеулер ностальгияның адамға психологиялық тұрғыдан пайдалы екенін көрсеткен. Өткенді еске алу адамға өмірінің мәнін түсінуге, өзін жалғыз сезінбеуге және қиын кезеңдерді жеңуге көмектеседі.

Бәлкім, дәл қазір сіздің де есіңізге бір адам түсіп отырған шығар.

Бірге оқыған сыныптасыңыз. Көшіп кеткен көршіңіз. Бала кезіңізде қолыңыздан ұстап жүрген әкеңіз. Дастархан басында әңгіме айтып отыратын анаңыз. Немесе өміріңізде ерекше орын алған, бірақ қазір жаныңызда жоқ адам.

Өмірдің ең үлкен құпияларының бірі де осында шығар. Біз уақытты тоқтата алмаймыз. Бірақ жүрегімізде сақталған естеліктер арқылы өткен күндермен қайта қауыша аламыз.