Сұхбат... Сабыр – адамның ішкі күші

Қазіргі заманда көп адам өз ойын, эмоциясын басқара алмай қалады. Ашулану, асығыс шешім қабылдау, кейін өкіну – бұл көпшілікке таныс жағдай. Бірақ осындай сәттерде адамды сақтап қалатын бір қасиет бар. Ол – сабыр.

Бір ғибратты оқиғада бір жігіт ұстазына келіп: «Мен ашуымды ұстай алмаймын, тез ашуланамын. Не істесем болады?» деп сұрайды. Ұстазы оған бір қап шеге беріп: «Әр ашуланған сайын қоршауға бір шеге қағып отыр», дейді. Алғашқы күндері жігіт ондаған шеге қағады. Уақыт өте келе, ол ашуын бақылауға тырысып, шеге саны азая бастайды.

Бірнеше аптадан кейін ұстазы: «Енді әр ашуыңды жеңген сайын бір шегені алып таста», дейді. Жігіт біртіндеп барлық шегені алып тастайды. Сонда ұстазы қоршауды көрсетіп: «Қара, шегелер жоқ, бірақ олардың ізі қалды. Ашу да дәл солай, сен кешірім сұрасаң да, адамның жүрегінде із қалуы мүмкін», дейді.

Бұл қарапайым мысалдың астарында үлкен шындық жатыр. Сабыр әлсіздік емес, керісінше, үлкен күш. Өзіңді ұстай білу нағыз ерлік. Себебі сыртқы жауды жеңу оңай, ал ішкі нәпсіні жеңу әлдеқайда қиын.

Сабырлы адам асығыс шешім қабылдамайды. Ол ойланады, таразылайды, кейін әрекет етеді. Осындай адам өмірде аз қателеседі, қарым-қатынасты сақтайды және өз абыройын жоғалтпайды.

Есіңде болсын, бір сәттік ашу ұзақ өкінішке әкелуі мүмкін. Ал бір сәттік сабыр үлкен мәселені шешіп жібереді.

Сондықтан әр қиын сәтте өзіңе бір сұрақ қой: «Қазір ашумен емес, сабырмен әрекет етсем не өзгерер еді?».