Әңгіме... Үлкен жақсылық

Бір күні бір кісі үйінің есігін ашқанында полициялар тұрғанын көреді. Қобалжып:

- Бірдеңе керек пе еді?- деп сұрайды. Комиссар:

- Үйіңізді тонаған ұрыны ұстадық, -деп жауап береді.

Әлгі кісі шамалы тұрып, «Қане ішке кіріңіздер!» деп шетке шегінеді. Бәрі бірге ішке кіреді. Кісі алдын полициялармен, кейін жас жігітпен қол алысып: 

- Келгендерің қандай жақсы болды. Бұл жігітпен танысқым келіп жүрген еді,- дейді. Полициялардың біреуі:

- Бұл жігіт форма кимейтін полиция қызметкері емес, ол ұры,- дейді.

- Ұры екенін біліп тұрмын, бірақ енді шағымымды қайтып алдым,- дейді. Бәрі таң қалады. Қонақтарға шай, тәттілер ұсынғаннан кейін, әңгімесін жалғастырды:

- Үйім тоналудан алдын, түннің бір уағына дейін отырғанымнан, таң намазына тұра алмайтын едім. Қанша қаласам да күніне Құран кәрімнің бір парағын да оқуға уақыт таба алмайтынмын. Оқыған намаздарым да, асығыстықтан шала-шарпы болатын. Бұл жас жігіт мені осы ғафлеттен (қараңғылықтан) құтқарды. Өйткені теледидарымды ұрлаған еді,- дейді.         

Күлімдейік .............Хат

Қожанасыр бір досына хат жазып жатқан кезде біреу артынан келіп жасырын түрде оқи бастайды. Мұны байқап қалған Қожанасыр: «Сүйікті досым, тағы көп нәрсе жазатын едім. Бірақ тәрбиесіз біреу хатымды оқып жатыр» деп жазады. Мұны көрген артындағы адам:

- Аға маған неге тәрбиесіз деп айтасыз. Мен сіздің хатыңызды оқып жатқан жоқпын ғой!- дейді. Қожа да жауапты тауып айтады:

- Оқымаған болсаң саған тәрбиесіз дегенімді қайдан шығардың. Мен оқыған адам үшін айттым.