Ғибрат... Христиан әйелдің мұсылман әйелдерге жазған хаты (4)

Бұл күнә ешқашан жуылып кетпейді. Әрқашан өзіңе қиянат болып қайтады. Тіпті, мен өз намысымды қайтаруға тырыссам да, алдыңғы тапталған намысымның қадірін қайтара алмаймын. Бізге жас кезімізден «мұсылман әйелдері төрт дуал ішінде орамалмен жабынып, зардап шегуде» деп миымызды жуып тастаған. Ал негізінде зұлым көріп жүрген – біздерміз. Бізді қорлап жүрген моданың құлы, салмағымыздың сары уайымымен әлек, ес тиюды қаламайтын, балалықтан шыға алмай жүрген еркектерден махаббат күтіп жүрген жандармыз. Ой-санамыздың түкпірінде біз алданғандығымызды білеміз. Бізден кейбірлері мойындамаса да, ішкі әлемімізде сендерге таңғаларлық, хасед және әуестікпен қараймыз. Өтініш, бізді кемсітпеңдер және бізге осы жағдай ұнайды деп ойламаңдар. Бұған біз кінәлі емеспіз. Жастық шағымызда көпшілігіміздің қорғайтын әкеміз болмады, өйткені біздің отбасымыз бұзылып кеткен еді. Бұның себепшілері кім екенін бәріміз білеміз.

Құрметті әпке-сіңілдерім! Сендерді де біздер сияқты ақымақ қылуына, жолдан тайдыруына жол бермеңдер. Сендер тазасыңдар, пәксіңдер. Сол пәктіктеріңмен қалыңдар. Біз христиан әйелдері, шынайы әйел қандай болу керектігін көруіміз керек. Бізге үлгі болуларың үшін біз сендерге мұқтажбыз. Өйткені біз адасқан әйелдерміз. Өз пәктіктеріңді сақтаңдар!

Мына нәрсені ұмытпаңдар! Тіс пастасын қайтадан ыдысына салу мүмкін емес. Сондықтан өз ар-намыстарыңды қорғаңдар! Менің сендерге деген таңданысым және шынайы құрметіммен жазған насихатымды қабыл етесіңдер деп үміттенемін!  

Жазушы, журналист – Джоанна Фрэнсис (АҚШ)