Бұл - тарих қоятұғын еске алмай-ақ,
Сұм заман қалдырмаған еш жанды аяп,
Оянды тағы кеуде түкпірінен
Ақ нанды қарғыс атқыр басқанда аяқ.
Ұмтылып келдім дағы қолыма алып,
Үргілеп, иіскедім, шаңын қағып,
Әлгі нан сөйлегендей болды маған
Адамдай әрі мұқап, әрі налып:
- Кесапат осы күнгі болып жатқан
Қарғысым қалың елді менің атқан,
Құтырып кеткен жоқ па иттен жаман
Тойынса, асыраған иесін қапқан.
Қашанда ұрмас тегін кепиетім,-
Кез болды бастан бақыт кетіретін,
Нан-иман, ұмыттыңдар иман атын,
Әдетің өткізіп ап, өкінетін...
О, ғажап! Нанның сонша тілі жатық,
Болғанмен зілмауырдай мұңы батып,
Бала емес, бар жазаны мен алғандай
Орнымда оңала алмай тұрдым қатып.
Ғафу Қайырбеков

Бір фабрикада 127 қызметкер жұмыс істейді. Әр жұмысшы басқа 3 жұмысшыны таниды. 1-қаңтар күні фабрикадағы жұмысшылардан біреуі қызықты бір хабар естиді. Бұл хабарды бір күннен кейін танитын 3 адамына айтады. Осылай әр жұмысшы бір күннен кейін өзі танитын 3 кісіге айтып отырады. Қай күні бұл хабарды бүкіл жұмысшылар естіп шығады.

(Жауабы ертең...)