Имам Раббани ғылымдар қазынасы болған «Мәктубат» кітабында былай дейді:

«Бұл дүниеде харамдардың дәміне және көркемдігіне алданбау керек. Оның жалған көріністеріне берілмеу керек. Өйткені, олардың барлығы өткінші және құнсыз нәрселер. Қазір мұндай екендігіне адамның сенбеуі мүмкін. Бірақ, ертең өлген кезде рас екендігін түсінеді. Ол кезде сенудің ешқандай пайдасы жоқ.
Бұл дүниенің сынақ әлемі екенін жақсы білу керек. Сондықтан бұл жерде достар мен дұшпандар аралас, барлығына мейірімділік танытылған. Алайда, қияметте достар дұшпандардан бөлінеді. Ол күні тек достарға мейірімділік жасалады...».
«Бұл дүниеде бірнеше күн дерт пен бәле көрмегенінде адамдар жәннаттың қадірін түсіне алмайтын еді және мәңгі болған ниғметтердің қадірін біле алмайтын еді. Аштық көрмеген адам тамақтың ләззатын түсіне алмайды. Қиыншылық көрмеген адам рахаттықтың, тыныштықтың қадірін белмейді.»